معنی صرفالحدیث
7 بازدید
[ صَ فُلْ حَ ] (ع اِ مرکب) زیادتی در سخن و آراستگی و آرایش آن بزیادت. مأخوذ از صرف الدراهم که زیادت قیمت بعض آن بر بعض است و کذلک صرف الکلام. و منه الحدیث: من طلب صرف الحدیث؛ ای تزیینه بالزیادة فیه. (منتهی الارب).
کلمات همقافیه با «صرفالحدیث»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «یث» برای سرودن شعر