معنی صرخاب

[ صُ ] (اِخ) طبری. رئیس فرقه ای از زیدیه. الخشبیة. اصحاب صرخاب الطبری، و وقت خروج سلاح ایشان از چوب بود. (بیان الادیان ص ۳۴). ظاهراً کلمه معرب سرخاب است : خشبیه یا سرخابیة پیروان سرخاب طبری از فرق زیدیه که بکمک مختاربن ابی عبیدهٔ ثقفی خروج کردند و چون سلاحی جز چوب (خشب) نداشتند به این نام خوانده شده اند و برخی گفته اند که چون ایشان چوبهٔ داری را که زیدبن علی بر آن آویخته شد نگهداری کرده بودند به این اسم خوانده شده اند. (ضمیمهٔ ترجمهٔ ملل و نحل شهرستانی از جلالی نائینی ص ۱۵) (مفاتیح العلوم خوارزمی).