معنی صدف فلک
7 بازدید
[ صَ دَ فِ فَ لَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایت از فلک الافلاک است که فلک اعظم باشد. (برهان) (انجمن آرای ناصری). || آفتاب. || ماه. || (اِخ) شکلی را گویند در جانب شمال از پنج ستارهٔ بنات النعش و سه ستارهٔ دیگر که بصورت صدفی بنماید و نقطهٔ قطب در میان آن واقع است. (برهان): پیش که غمزه زن شود چشم ستارهٔ سحر بر صدف فلک رسان خندهٔ جام گوهری. خاقانی. رجوع به صدف شود.
کلمات هم‌قافیه با «صدف فلک»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «لک» برای سرودن شعر