معنی صدر دیوانه

[ صَ رِ نَ ] (اِخ) (مولانا...) میر علیشیر نوائی در مجالس النفائس نویسد: وی کاتبی خوب بود و شعر و معما زیبا میگفت معمیات به اسم نود و نه نام حضرت حق سبحانه و تعالی گفته است و از جمله این معما به اسم العلیم است: سر بپای او فدا ناکرده تو چون وصالش را تمنا کرده تو. وی دیوانه و عاشق شیدای سیدشریف (معاصر شاه اسماعیل) بود. سید روزی در اوان حسن و جمال با هزار غنج و دلال پیاده در کوچه می رفت مولانا صدر غافل رسید و سید را در بغل گرفت و بوسه ای از رخ زیبای وی گرفت. غلامان سید چون این بدیدند، وی را بیازردند و او لت می خورد و می گفت آن لوت به این لت ارزان باشد و سپس هرگاه بدر خانه او میرسید غلامان شریف او را می آزردند. مولانا برنجید و گفت : مرو بر در خانه اش ای سفیه چو شر در شریف است لاخیر فیه. (از مجالس النفائس ص ۳۸۶).