معنی صبوة
6 بازدید
[ صَ وَ ] (ع اِمص) نادانی جوانی. || کودکی. (منتهی الارب): و میل طبیعت در اوقات صبوت بملاعب و ملاهی زیادت اسباب تأخیر درک امانی است. (سندبادنامه ص ۲۸۳). || بازی. || (مص) میل کردن بسوی کودکی و مشتاق آن شدن. (منتهی الارب). || میل کردن بجوانی و نادانی. (تاج المصادر بیهقی). || میل کردن دل بکسی. (ترجمان علامهٔ جرجانی) (مصادر زوزنی) (دهار). || (اِ) تیزجای شمشیر و جز آن که قریب بطرف است. (منتهی الارب).[ صِ وَ ] (ع اِ) جِ صبی. (منتهی الارب) (اقرب الموارد).
کلمات هم‌قافیه با «صبوة»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «وة» برای سرودن شعر