معنی صایحانی
6 بازدید
[ یِ ] (اِخ) ابراهیم. ملقب به برهان الدین و مکنی به ابواسحاق. وی یکی از بزرگان فقهای حنفیه است. در قاهره از حسن مقدس و دیگر دانشمندان کسب علم کرد و از ریاضی و فلک نیز مطلع بود. او راست: رساله در ربع مقنطر، و رسالهٔ عروضیه،و شرح فرائض ابن شحنه. وی به سال ۱۱۹۷ هـ . ق. در دمشق درگذشت. (ریحانة الادب از قاموس الاعلام ج ۱ ص ۵۷۵).
کلمات همقافیه با «صایحانی»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «نی» برای سرودن شعر