معنی صالح قزوینی
7 بازدید
[ لِ حِ قَ زْ ] (اِخ) (سید...) ابن مهدی بن رضی بن محمدعلی الحسینی القزوینی. وی یکی از شعرای جنوب عراق عرب است و به سال ۱۲۰۸ هـ . ق. در نجف متولد شد و به سال ۱۲۵۹ به بغداد رفت و بدانجا به سال ۱۳۰۱ درگذشت و جنازهٔ او را به نجف بردند. او راست: «درر الغرویة فی رثاء العترة المصطفویة» و دیوان مراثی دیگر در حدود ۳۰۰۰ بیت و «دیوان قزوینی». (الاعلام زرکلی ص ۴۲۷). و رجوع به فهرست کتابخانهٔ مدرسهٔ سپهسالار ج ۲ صص ۶۲۰ -۶۲۱ شود.
کلمات همقافیه با «صالح قزوینی»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «نی» برای سرودن شعر