معنی صالح أفتونی
7 بازدید
[ لِ حِ ؟ ] (اِخ) یا فتونی. نام وی مهدی و فرزند بهاءالدین محمد افتونی عاملی غروی، مکنی به ابی صالح و ملقب به صالح و از علمای امامیهٔ اواخر قرن دوازدهم و از اساتید سیدمحمدمهدی بحرالعلوم و از شاگردان شریف ابوالحسن عاملی است. از آثار او ارجوزه ای است درتاریخ چهارده معصوم. وی بسال ۱۱۸۳ هـ . ق. درگذشت. (الذریعه ج ۱ ص ۴۶۷) (ریحانة الادب ج ۲، ص ۱۵۴۴) (روضات الجنات ذیل ترجمهٔ سیدمهدی بن بحرالعلوم).
کلمات همقافیه با «صالح أفتونی»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «نی» برای سرودن شعر