معنی صالحانی

[ لِ ] (اِخ) ابن انطون بن عبداللََّه صالحانی یسوعی دمشقی. صاحب معجم المطبوعات گوید: مولد وی بسال ۱۸۴۸ م. و هم اکنون (۱۹۲۸) زنده است. او راست: رنات المثالث و المثانی که منتخباتی است از کتاب اغانی چ بیروت ۱۸۸۸ م. ظرائف فکاهات فی اربع حکایات با مقدمه ای به فرانسه چ مطبعهٔ یسوعیین (۱۸۹۰ م.). ملحق دیوان اخطل چ ۱۹۰۹ م. و نیز تاریخ مختصرالدول ابن عبری و کتاب الف لیلة و دیوان اخطل و نقائض جریر و اخطل را منقح و طبع کرده است. (معجم المطبوعات ستون ۱۱۸۹).[ لِ ] (اِخ) حسین بن طلحةبن حسین صالحانی، مکنی به ابی عبداللََّه. رجوع به حسین بن طلحة شود.[ لِ ] (اِخ) سعیدبن طلحة، مکنی به ابی سعید. رجوع به سعیدبن طلحة شود.[ لِ ] (اِخ) عبداللََّه بن احمدبن محمدبن ایوب، مکنی به ابی محمد. رجوع به عبداللََّه بن احمد شود.[ لِ ] (اِخ) محمدبن ابراهیم بن علی بن ابراهیم، مکنی به ابی هریره. رجوع به محمدبن ابراهیم شود.[ لِ ] (اِخ) محمدبن عبداللََّه بن حسین بن مهران، مکنی به ابی بکر. رجوع به محمدبن عبداللََّه بن حسین بن مهران بن شاذان شود.[ لِ ] (اِخ) محمدبن علی بن ابراهیم صالحانی واعظ، مکنی به ابی ذر. او از ابوالشیخ اصفهانی و ابوالحسین عصفری و از وی حفید او ابوبکر محمدبن علی بن ابی ذر صالحانی روایت کند. (الانساب).[ لِ ] (اِخ) محمدبن علی بن ابی ذر صالحانی، مکنی به ابی بکر. رجوع به محمدبن علی بن ابی ذر شود.