معنی صاغر

[ غِ ] (ع ص) مرد خوار. (منتهی الارب) (مهذب الاسماء). ج، صاغرون، صاغرین، صَغَرة: {/Bحَتََّی یُعْطُوا اَلْجِزْیَةَ عَنْ یَدٍ وَ هُمْ صََاغِرُونَ .۲۷-۳۴۹:۲۹/} (قرآن ۹/۲۹). {/Bوَ لَنُخْرِجَنَّهُمْ مِنْهََا أَذِلَّةً وَ هُمْ صََاغِرُونَ. ۹-۱۵۲۷:۳۷/}(قرآن ۲۷/۳۷). {/Bفَغُلِبُوا هُنََالِکَ وَ اِنْقَلَبُوا صََاغِرِینَ . ۱-۵۷:۱۱۹/}(قرآن ۷/۱۱۹). {/Bفَاخْرُجْ إِنَّکَ مِنَ اَلصََّاغِرِینَ.۱۰-۱۳۷:۱۳/}(قرآن ۷/۱۳). {/Bوَ لَئِنْ لَمْ یَفْعَلْ مََا آمُرُهُ لَیُسْجَنَنَّ وَ لَیَکُوناً مِنَ اَلصََّاغِرِینَ . ۱۲-۲۲۱۲:۳۲/}(قرآن ۱۲/۳۲). || خواری دوست. (منتهی الارب).[ غَ ] (اِ) ساغر. پیالهٔ شراب خواری بزرگ.