معنی شیطرج

[ طَ رَ ] (اِ) دارویی است هندی و بسیار تیز و تند. (ناظم الاطباء). گیاهی است از تیرهٔ برغست ها که علفی و نسبتاً زیباست. ارتفاعش بین ۳۰ سانتی متر الی ۲/۱ متر می باشد. این گیاه دارای ساقه های منشعب و شاخه های زاویه دار است که به حالت خودرو در برخی نقاط اروپا و ایران و آسیای صغیر و شمال افریقا می روید. برگهای قاعدهٔ آن بیضوی و بزرگ ولی سایر برگها نوک تیز و باریک و کوچکند. بر روی شاخه های متعدد آن گلهای گلی یا بنفش رنگ ظاهر می شوند. حشیشةالاسنان. (فرهنگ فارسی معین). به هندی چتر را گویند. برگ آن به برگ سپندان ماننده است و درازی قصبهٔ او تا یک گز باشد و آن دو نوع است: پارسی و هندوی. (از تذکرهٔ صیدنهٔ ابوریحان بیرونی). رجوع به تحفهٔ حکیم مؤمن و اختیارات بدیعی و ذخیرهٔ خوارزمشاهی شود.