معنی شیشه‌گر

[ شی شَ / شِ گَ ] (ص مرکب) کسی که شیشه می سازد. (ناظم الاطباء). قاروری. (ملخص اللغات حسن خطیب کرمانی) (دهار). زجاجی. زجاج. شیشه ساز. شیشه کار. آنکه شیشه سازد. آنکه آلات و ادواتی از شیشه درست کند. (یادداشت مؤلف): صلح جدا کن ز جنگ زآنکه نه نیکو بود دستگه شیشه گر پایگه گازری.سنایی. ایمه نه بغداد جای شیشه گران است بهر گلاب طرب فزای صفاهان.خاقانی. تا که هوا شد به صبح کوزهٔ ما دردریز بر سر سیل روان شیشه گر آمد حباب. خاقانی. چو در بسته باشد چه داند کسی که جوهرفروشی است یا شیشه گر.سعدی. چشمان تو ترک دل عاشق نتوانند با شیشه گران کار بود باده کشان را. ابوطالب کلیم (از آنندراج).