معنی شکوک
[ ] (ص) عفص. گس. گلوگیر. سلوک. (یادداشت مؤلف): سیب ترش اندر سردی به اول درجه دوم است سیب شکوک خشک بود و معده را سره باشد. (ذخیرهٔ خوارزمشاهی). هرچه پوست دهان را میساید در وی اثر کند هرگاه چیزی بساید که از بسودن آن آسانی یابد داند که شیرین است و آنچه پوست دهان را فراهم کشد داند که شکوک است، یعنی عفص و آنچه پوست دهان را بگزد داند که ترش است. (ذخیرهٔ خوارزمشاهی). هرچه ترش است و هرچه شکوک است همه سرد باشد و شکوک را به تازی عفص گویند. (از ذخیرهٔ خوارزمشاهی).[ شَ ] (ع ص) ماده شتر بسیارموی که فربهی و لاغری آن پیدا نبود. یا آن که پیه کوهان آن معلوم نباشد. ج، شُکّ. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). اشتر که کوهانش پیدا نبود تا فربه هست یا نه. (از مهذب الاسماء).[ شُ ] (ع اِ) جِ شَکّ. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). گمانها. شبهه ها. (مقدمهٔ لغت میر سیدشریف جرجانی ص ۳): ... و فرونهادن بار امل در مهب شکوک. (کلیله و دمنه). رجوع به شک شود. || شک. شبهه. تردید. (ناظم الاطباء).
کلمات همقافیه با «شکوک»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «وک» برای سرودن شعر