معنی شکفه

[ شِ کَ فَ / فِ ] (اِ) مخفف شکافه. زخمه. مضراب. (یادداشت مؤلف): نوشم قدح نبید نوشنجه هنگام صبوح ساقیان رنجه خنیاگر ایستاد و بربطزن از بس شکفه شده در اشکنجه. منوچهری.[ شِ کُ فَ / فِ ] (اِ) شکوفه. (ناظم الاطباء). مخفف شکوفه که گل درخت میوه دار باشد. (برهان): گویی که گیا قابل جان شد که چنین شد روی گل و چشم شکفه تازه و بینا. مسعودسعد. ای شکفهٔ شاخسار جیب گشاده چو صبح ساخته گوی انگله دانهٔ در خوشاب. خاقانی. بر فلک بین که پی نزهت عیدی ملک صدهزاران شکفه ماحضر آمیخته اند. خاقانی. - پرشکفه؛ با شکوفهٔ بسیار. غرق شکوفه : چو باغ پرشکفه مجلس تو خرم باد به روی غالیه زلفان یاسمین غبغب. فرخی.