معنی شکرباره
7 بازدید
[ شُ با رَ / رِ ] (ص مرکب) شکردوست. که شکر و سپاس نعمت پیشه دارد. اهل شکر. (از یادداشت مؤلف): شکر نعمت خوشتر از نعمت بود شکرباره کی سوی نقمت رود.مولوی.[ شَ کَ با رَ / رِ ] (اِ مرکب) شکربوزه. شکربوره. نوعی نان شکرین. (یادداشت مؤلف): نیابی ز من به جگرخواره ای جگرخواره ای نه شکرباره ای.نظامی. و رجوع به شکربوره و شکربوزه شود.
کلمات همقافیه با «شکرباره»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ره» برای سرودن شعر