معنی شکارستان

[ شِ رِ ] (اِ مرکب) شکارگاه. شکارگه. (یادداشت مؤلف). شکارگاه و جایی که در آن صید میکنند. (ناظم الاطباء). صیدگاه : دف را به شکارستان شادی است ز باز و سگ غم زو چو تذروان سر در خار همی پوشد. خاقانی. دف را خم چوگان شه با صورت ایوان شه همچون شکارستان شه اجناس حیوان بین در او. خاقانی. بُنه در یک شکارستان نمی ماند شکارافکن شکارافکن همی راند.نظامی. گشتی از نعل او شکارستان نقش بر نقش چون نگارستان.نظامی. شکارستان او ابخاز و دربند شبیخونش به خوارزم و سمرقند.نظامی. نکرده صید گذشتیم زین شکارستان سر کمند به پای غزاله ای نزدیم. طالب آملی (از آنندراج). قسمت من زین شکارستان بجز افسوس نیست دانه اشک تلخ میگردد به چشم دام ما. کلیم کاشانی (از آنندراج). || تصویر حیوانات و شکارگاه بر روی دف : دف هلال بدر شکل و در شکارستان او از حمل تا ثور و جَدْیَش کاروان انگیخته. خاقانی. آن لعب دف گردان نگر بر دف شکارستان نگر وآن چند صف حیوان نگر با هم به پیکار آمده. خاقانی. و رجوع به شکارگاه شود. || تصویر جانوران در روی سفره : محراب خضر ایوان او به زآب حیوان خوان او در هر شکارستان او حیوان نو پرداخته. خاقانی.