معنی شه دوپاس

[ شَ هِ دُ ] (اِخ) اشاره به حضرت محمد (ص) است که شفاعت گناهان را تا دو پاس از روز میکند. || کنایه از آفتاب. (برهان) (انجمن آرا) (ناظم الاطباء) (آنندراج). || کنایه از آدم (ع) باشد، چه او تا دو پاس روز [ قیامت ] که پانصد سال باشد در بهشت بود و یک روز بهشت هزار سال دنیاست. (برهان) (از انجمن آرا) (آنندراج). آدم، پدر ما مردمان. (ناظم الاطباء). || شه نیمروز. کنایه از رستم بود و هرکه در سیستان است، چه نیمروز نام سیستان است. || (اِ مرکب) کنایه از دل که بعربی قلب خوانند. (برهان) (از انجمن آرا) (از آنندراج).