معنی شهنامه
7 بازدید
[ شَ مَ / مِ ] (اِ مرکب) مخفف شاهنامه. نامهٔ شاهان. کتابی که در آن اعمال و افعال و کارنامهٔ شاهان نوشته شود. رجوع به شاهنامه شود: شهی کو بترسد ز درویش بود به شهنامه او را نشاید ستود. فردوسی (طبق نسخه ای که در حدود ۸۵۰ هـ . ق. کتابت شده است). چند گویند ز شهنامه سخنهای دروغ چند خوانند هنرهای فلان و بهمان. عنصری. اینکه در شه نامه ها بنوشته اند رستم و روئینه تن اسفندیار تا بدانند این خداوندان ملک کز بسی خلق است دنیا یادگار.سعدی.
کلمات همقافیه با «شهنامه»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «مه» برای سرودن شعر