معنی شهره‌قبا
7 بازدید
[ شُ رَ / رِ قَ ] (ص مرکب) آنکه جامهٔ فاخر گرانبها یا پست اندک بها پوشد. کسی که لباس شهرت پوشد، و آن لباسی است که مورد نظر شود از جهت خوبی و رنگهای زننده یا از جهت کهنگی و کم بهایی. (از لغات دیوان شمس تبریزی): فلک ببست میان مرا ز فضل کمر ولیک بی شه شهره قبا چه سود کند. مولوی (دیوان شمس تبریزی).
کلمات هم‌قافیه با «شهره‌قبا»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «با» برای سرودن شعر