معنی شهدةالکاتبة
7 بازدید
[ شَ دَ تُلْ تِ بَ ] (اِخ) شهدة دختر ابونصر احمدبن الفرج بن عمر الابری. اصل او از دینور است در ۴۸۲ هـ . ق. در بغداد متولد گردیده و در ۵۷۴ در همان شهر درگذشته است. بانویی دانشمند و فقیه و راوی حدیث بود و عدهٔ بسیاری از او روایت کرده اند. ثقةالدوله ابن الانباری که از نزدیکان المقتفی خلیفهٔ عباسی بود با او ازدواج کرد و در ۵۴۹ درگذشت. و چون در نوشتن خط مهارتی داشت به الکاتبة مشهور گردید. (از اعلام زرکلی ج ۲ ص ۴۱۸). و رجوع به عیون الانباء ص ۲۰۳ شود.
کلمات هم‌قافیه با «شهدةالکاتبة»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «بة» برای سرودن شعر