معنی شمس ادبا

معنی شمس ادبا

[ شَ سِ اُ دَ ] (اِخ) میرزا سیدمحمد پسر حاجی سیدرضی لاریجانی. حکیم و عارف. به سال ۱۲۵۳ هـ . ق. در اصفهان به دنیا آمد. از دوستان هدایت مؤلف مجمع الفصحا بود و مدیحه ای دربارهٔ وی و تذکره اش پرداخت. ابیات زیر از قصیدهٔ توحیدیهٔ اوست که به فارسی سره ساخته و کلمهٔ تازی و جز آن بکار نبرده است: پدیدآرندهٔ هستی و آرایشگر کیهان که بودش را نخستین نی چنان کش نیستش پایان نه بر بخرد بود پیدا که چون گسترد این پهنا به بر دانا هویدا آنکه چون افراخت این ایوان کجا اندیشه یابد ره ز چون و چند این بنگه که چون آراست مهر و مه گهی پیدا گهی پنهان درین دشت و درین هامون چو پرگارند سرگردان ارسطالیس و افلاطون و بطلیموس و بوریحان که چون بر یک روش آرد هماره چنبر گردون چه سان یک کالبد بسرشته از این چار اخشیجان گهی از ابر آراید چمن چون دامن مینو گهی از باد پیراید سمن چون زلف مهرویان. (از مجمع الفصحاء ج ۲ صص ۲۱۲-۲۱۳). رجوع به همین مأخذ شود.

کلمات هم‌قافیه با «شمس ادبا»

مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «با» برای سرودن شعر

راهنمای اختصارات لغت‌نامه دهخدا

نشانه‌های اختصاری و معانی آن‌ها

اِ = اسم

اِخ = اسم خاص

اِ صوت = اسم صوت

اِ فعل = اسم فعل

اِ مرکب = اسم مرکب

اِ مص = اسم مصدر

ص = صفت

ص نسبی = صفت نسبی

ن تف = نعت تفضیلی

نف = نعت فاعلی

ن ل = نسخه بدل

ن م = نعت مفعولی

ع = عربی

ظ = ظاهراً

ج = جلد

ج، = جمع

جِ = جمعِ…

جج، = جمع‌الجمع

ججِ = جمع‌الجمعِ…

ص = صفحه

صص = صفحات

مص = مصدر

مص مرکب = مصدر مرکب

ح = حاشیه

حامص = حاصل مصدر

چ = چاپ

|| = نشانه معنی بعدی مدخل

__ = نشانه ترکیب یا زیرمدخل

ق = قید

ق.م. = قبل از میلاد

م. = میلادی

(ص) = صلّی‌الله علیه و آله و سلم

(ع) = علیه‌السلام

(س) = سلام‌الله علیه

فان = فرهنگ اسدی نخجوانی

حفان = حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی

حبط = حبیب‌السیر چاپ طهران

خارج می‌شوید؟

برای خروج از سایت اطمینان دارید؟

برای دسترسی باید وارد شوید