معنی شقیق بلخی

[ شَ قی قِ بَ ] (اِخ) ابوعلی شقیق بن ابراهیم بلخی. (یادداشت مؤلف). عارف معروف (مقتول ۱۹۴ هـ . ق.). وی نزد قاضی ابویوسف فقه آموخت و از طریق ابوهاشم ذهلی والی روایت کرد، و بیست سال در فهم معانی آیات قرآنی کوشید. او توبه کرد و به ریاضت پرداخت و پیاده به زیارت کعبه رفت. در طریقت مصاحب ابراهیم بن ادهم و استاد حاتم اصم بود. در جنگ با ترکان در «کولان» یا «واسجرد» (ماوراءالنهر) بقتل رسیده. از اقوال او در کتب صوفیه بسیار نقل شده است. (فرهنگ فارسی معین). تربت او به شهر ویشکرد است از ماوراءالنهر، و این شهر بر حد میان چغانیان و ختلان است. (حدود العالم): کجاست یحیی و ذوالنون و کو فضیل عیاض شقیق و شبلی و سفیان کجا و حاتم کو؟ ناصرخسرو. و رجوع به ابوعلی شقیق... و نیز روضات الجنات ص ۳۲۸ و مجمع الفصحاء ج ۱ ص ۳۰۴ و اعلام زرکلی و تذکرةالاولیاء ج ۱ ص ۱۶۴ شود.