معنی شعرخوان
8 بازدید
[ شِ خوا / خا ] (نف مرکب) خوانندهٔ شعر. انشادکنندهٔ شعر. که شعر بخواند. (از یادداشت مؤلف): بلبل چو سبزه دید همه گشته مشکبوی گاهی سرودگوی شد و گاه شعرخوان. خاقانی. سروقد و ماهروی لاله رخ و مشکبوی چنگزن و باده نوش رقص کن و شعرخوان. خاقانی. آن شاهد شهدلفظ زیبا آن شاعر شعرخوانم این است.نظامی.
کلمات هم‌قافیه با «شعرخوان»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ان» برای سرودن شعر