معنی شش‌خان

[ شَ / شِ ] (اِ مرکب) خیمهٔ مدور و خیمهٔ گرد و قلندری. (ناظم الاطباء) (از برهان). خیمهٔ گرد مدور را گویند و آن را گنبدی نیز خوانند و معرب آن شش خانج است و در این زمان چنین خیمهٔ گنبدمانند را که یک ستون در میان دارد چادر قلندری خوانند. (آنندراج) (انجمن آرا). ششخانه. (فرهنگ جهانگیری). رجوع به شش طاق و شش خانه شود. || پرده. (ناظم الاطباء) (برهان). || پردهٔ در قصر. (ناظم الاطباء). || سراپرده. (برهان). || (اصطلاح نرد) خانهٔ ششم نرد. ششمین خانهٔ تخته نرد که هریک از حریفان را دو ششخانه باشد. (از یادداشت مؤلف). رجوع به شش گاه شود.