معنی شرفای مراکش

[ شُ رَ یِ مَ کِ ] (اِخ) خاندانی که از ۹۵۱ هـ . ق. ۱۵۴۴م. تا ۱۳۱۱ هـ . ق. ۱۸۹۳م. در مراکش حکومت کردند. این امرا چون خود را از فرزندان حسن بن علی بن ابیطالب علیهم السلام و اولاد فاطمه علیها السلام می دانستند، خود را شریف (ج، شرفاء) می نامیدند. این سلسله شهر تاروت را در سال ۹۲۱ هـ . ق. و بلاد مراکش و فاس را اندکی بعد تصرف کردند ولی استقلال ایشان از سال ۹۵۱ هـ . ق. ۱۵۴۴م. آغاز می گردد. شرفای مراکش دو طبقه اند: حسنی، فلالی. در مدت ۶ سال که سلسلهٔ دوم جای سلسلهٔ اول را گرفت مراکش قرین هرج و مرج بود. حدود مراکش همیشه به حال کنونی بوده ولی همه وقت دو شریف -که رقیب یکدیگر محسوب می شده اند -یکی در فاس و دیگری در مراکش مقام داشته اند. شرفا به خود عنوان خلیفه و امیرالمؤمنین می دادند. (از فرهنگ فارسی معین). رجوع به «شرفای حسینی» و «شرفای فلالی» و طبقات سلاطین اسلام صص ۵۱-۵۵ شود.