معنی شرفای حسنی

[ شُ رَ یِ حَ سَ ] (اِخ) یکی از دو طبقهٔ «شرفای مراکش» که از ۹۵۱ هـ . ق. تا ۱۰۶۹ هـ . ق. در مراکش سلطنت کرده اند. اسامی افراد آن از این قرار است: محمد اول، شیخ (جلوس ۹۵۱ هـ . ق.)، عبداللََّه (جلوس ۹۶۵ هـ . ق.) محمد دوم (جلوس ۹۸۱ هـ . ق.)، ابومروان عبدالملک اول (جلوس ۹۸۳ هـ . ق.) ابوالعباس احمد اول، منصور (جلوس ۹۸۶ هـ . ق.)، «شیخ» و «ابوفارس» و «زیدان» (رقبای یکدیگر) (جلوس ۱۰۱۲ هـ . ق.)، زیدان به تنهایی (از ۱۰۱۶ هـ . ق.)، ابومروان عبدالملک دوم (جلوس ۱۰۳۸ هـ . ق.)، ولید (جلوس ۱۰۴۰ هـ . ق.)، محمد سوم (جلوس ۱۰۴۵ هـ . ق.)، احمد دوم (جلوس ۱۰۶۶ -۱۰۶۹ هـ . ق.). (از فرهنگ فارسی معین). رجوع به شرفای مراکش و طبقات سلاطین اسلام صص ۵۱-۵۲ شود.