معنی شتر صالح

[ شُ تُ رِ لِ ] (اِخ) ناقهٔ صالح. شتر که به صالح پیمبر تعلق داشت و خداوند او را حجت بر دعوی نبوت صالح قرار داده بوده و صالح مردم را از آزار ناقه برحذر داشته بود ولی روزی کافران در کمین ناقهٔ صالح نشستند، چون از آبشخور بازآمد نخست پی او را زدند و سپس با نیزه کشتندش : چون سگ درنده گوشت یافت نپرسد کاین شتر صالح است یا خر دجال. سعدی. رجوع به صالح پیغمبر و ناقهٔ صالح و اشتر صالح و قصص القرآن ص ۲۲ و قرآن کریم تفسیر آیه هائی که مربوط به صالح و ناقهٔ اوست از جمله تفسیر کشاف زمخشری چ ۲ ج ۱ ص ۵۵۵، سورهٔ اعراف آیهٔ ۷۳، ۷۷، ۵۷، ۱۸۹، ۱۹۰، سورهٔ هود آیهٔ ۶۴، ۶۲، ۸۹، ۶۱، ۶۶، سورهٔ النمل آیهٔ ۴۵، سورهٔ القمر آیهٔ ۲۷ و سورهٔ الشمس آیهٔ ۱۳ شود.