معنی شبیطر

[ شَ بَ طَ ] (ع اِ) یا سبیطر. پرنده ای است گردن دراز که همیشه در آبهای کم عمق و فراخ زندگی میکند و کنیه اش ابوالعیزار است و ظاهراً همان مرغ ماهی خوار باشد که آن را مالک الحزین گویند. (از اقرب الموارد). کلنگ یا حیوانات شبیه به آن. (از دزی ج ۱ ص ۷۲۶). رجوع به سبیطر شود.[ شُ بَ طِ ] (ع اِ) (الـ ...) حیوان پرنده ای است که آن را لقلق نیز می خوانند و معروف است به «البلارح» و کنیهٔ آن در نزد مردم عراق «ابوحذیج» است. پرنده ای است سفیدرنگ که دو طرف بال او سیاه است و دو پا و منقار سرخ دارد. خوراک او مار میباشد و گویند حیوانی است باهوش. و در حرمت و حلیت اکل آن در نزد شافعیه اختلاف است و اصح حرمت است. و رجوع به شمیطر شود. (صبح الاعشی ج ۲ ص ۶۷).