معنی شبکة

[ شُ کَ ] (ع اِ) قرابت و خویشاوندی. (از اقرب الموارد). قرابت: بینهما شبکة؛ میان آن دو قرابت و نسبت است. (از منتهی الارب) (از متن اللغة) (از ناظم الاطباء).[ شَ بَ کَ ] (ع اِ) دام شکارچی در آب یا در خشکی. (از اقرب الموارد). فخ. کمین. دام. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). هرچه مثل دام و تور و سوراخ سوراخ باشد. (فرهنگ نظام). ج، شبک و شباک. (اقرب الموارد). || چاههای نزدیک به هم. (از منتهی الارب): هجمنا علی شبکة؛ یعنی حمله بر چاههای نزدیک به هم بردیم. (از اقرب الموارد). چاههای نزدیک به هم که به یکدیگر راه داشته باشد. (از متن اللغة). || چاههای کم آب ظاهر و نمایان. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب). || زمین بسیارچاه. (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب). در صحاح آمده است که شاید وجه تسمیهٔ چاهها به شباک از روی زیادی و نزدیکی آنها با یکدیگر در روی زمین باشد. (از اقرب الموارد). || سوراخ کلاکموش. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || رأس. ج، شَبَک. (از ذیل اقرب الموارد). || مجمع لغوی مصر آن را بر تور سر زنان که جهت حفظ آشفتگی موی به سر بندند اطلاق کرده است. (از متن اللغة). || رشتهٔ لوله های آب شهر را نیز شبکه خوانند. (از متن اللغة).[ شَ بَ کَ ] (اِخ) آبی است در أجاء. (منتهی الارب).[ شَ بَ کَ ] (اِخ) آبی است در خاور سمیراء ازآنِ قبیلهٔ اسد. (از منتهی الارب).[ شَ بَ کَ ] (اِخ) آبی است مر بنی قشیر را. (منتهی الارب).[ شَ بَ کَ ] (اِخ) نام سه آب دیگر است مر بنی نمیر را. و نام چاه و آبهای دیگر نیز باشد. (از منتهی الارب).