معنی شب‌خوش

[ شَ خوَشْ / خُشْ ] (صوت مرکب، اِ مرکب) کلمه ای باشد که در وقت وداع کردن گویند خصوصاً در شب. (از برهان). کنایه از وداع باشد در شب. (از انجمن آرا). این کلمه را وقت شب در هنگام آمدن و رفتن به یکدیگر گویند. (از آنندراج). کلمهٔ دعا که در شب گویند خصوصاً در هنگام وداع و مرخصی و شب بخیر نیز گویند. (ناظم الاطباء). در تداول عامه بیشتر این کلمه هنگام رفتن و خداحافظی به کار رود و مرادف شب بخیر است. شب به شما خوش. شب بخیر. شب شما خوش باشد: شب خوش مکنم که نیست دلکش بی تو شب ما و آنگهی خوش.نظامی. طمع خوشدلی ندارم از آنک «روزخوش» کرده است «شب خوش» من. کمال اسماعیل. - شبت خوش باد؛ شبت به خوشی گذرد: ز جوش خون دل خونبار گفتم شبت خوش باد و روزت خوش که رفتم. نظامی.