معنی شب‌باره

[ شَ رَ / رِ ] (ص مرکب) مرکب از شب و باره. مجازاً، یعنی شب دوست. (از برهان قاطع). معنی لفظ شب دوست است. (از فرهنگ نظام) (از آنندراج). || زنی را گویند که شبها هرزه گردی کند. (برهان) (فرهنگ جهانگیری). زن فاحشه را گویند که شبها بگردد و لفظ «باره» در این معنی مفید نسبت است. (مجموعهٔ متردافات ص ۴۶۲). زنی که در شب هرزه گردی کند. (ناظم الاطباء). || (اِ مرکب) شب پره. (از فرهنگ جهانگیری). شب پره. که مرغ عیسی باشد. (برهان). در این معنی مصحف شب یازه است. (حاشیهٔ برهان چ معین). شباره و خفاش و شب پره. (ناظم الاطباء). رجوع به شب یازه شود.