معنی شاپورگان

(اِخ) نام کتاب مانی نقاش است که بعهد شاپور پسر اردشیر ظهور و دعوی پیغمبری و آوردن آیین تازه کرد. (انجمن آرا) (آنندراج). نام یکی از کتابهای مانی نقاش بوده که بنام شاپور پادشاه ساسانی نوشته بود. (فرهنگ نظام). شاپور (اول) نسبت به مانویان اظهار مساعدت و خیرخواهی کرده است و بهمین مناسبت مانی یکی از کتب عمدهٔ خود را بنام او کرده و شاپورگان خوانده است. (ایران در زمان ساسانیان ص ۲۲۰). کتاب شاپورگان بلغت جنوب غربی ایران یعنی پهلوی ساسانی نگاشته شده. (ایران در زمان ساسانیان ص ۲۱۵) (فرهنگ ایران باستان پورداود ج ۱). و حاکی از مطالب متعلقه بمبدأ و معاد بود. بعضی قسمتهای شاپورگان در ضمن قطعات مکشوفهٔ تورفان به دست آمده است. (ایران در زمان ساسانیان ص ۲۲۳).(اِ) پولاد طبیعی و معرب آن شابورقان است. (از مفردات قانون ابوعلی سینا). ذکر. اسطام. و رجوع به شابورقان و شابرقان شود.