معنی شالپوشی

(حامص مرکب) عمل شال پوش. || درپیچیدن به شال. پوشیدن بشال. || (اِ مرکب) پارچهٔ کلفتی که در زیر سلاح اسب میگذارند. (ناظم الاطباء). این جای دیگر دیده نشد و غرابت دارد و محتمل است که مربوط به ترکیب شالپوش باشد. || (حامص مرکب) مطلق لباس فقرا اختیار کردن. (آنندراج). جامهٔ مردم فقیر پوشیدن. (از ناظم الاطباء). گلیم پوشی. جامهٔ سطبر و درشت پوشیدن : رقص صوفی فیض گردون را ز خود بس کردنست شالپوشی دشمنی با چرخ اطلس کردن است. اشرف (از آنندراج). زهی شالپوشی که چون در لباس سخن کرد اطلس برآمد پلاس. ظهوری (از آنندراج).