معنی شاعی

(ع ص) بعید. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || حصهٔ مشترک. (منتهی الارب). الشائع من الانصباء. (اقرب الموارد).(ع ص، اِ) شیعی. شیعه : و آنگاه کشتن حسین بن علی بن ابی طالب علیه السلام اندر عاشورا به اتفاق افتاد تا ماتم شد شاعیان را. (التفیهم). یار تو خیر و خرمی چون یار شاعی فاطمی جفت تو جود و مردمی چون جفت حاتم ماویه . منوچهری (دیوان چ دبیرسیاقی ص ۱۰۲). این از بلا گریخته یعنی که شاعیم فتنه بجهل و شیفتهٔ کربلا شده ست. ناصرخسرو. زآب خرد گر خبرستی ترا میل تو زی مذهب شاعیستی. ناصرخسرو. اما جماعتی که بی شبهت شاعی مذهب بوده اند عاصم است و کسائی و حمزه و باقیان از حجازی و شامی همه عدلی مذهب بوده اند. (النقض ص ۱۹۵ ۱۹۶). و رجوع به النقض ص ۲۰۶، ۲۱۳، ۲۲۹، ۲۳۳، ۲۳۵، ۲۵۱، ۲۵۲، ۲۵۳، ۲۷۱، ۲۸۰، ۲۸۶، ۳۶۷، ۳۶۹، ۳۷۶، ۳۸۳، ۳۹۴ شود.