معنی شارل‌کن

[ کَ ] (اِخ) همان شارل پنجم پسر فیلیپ اول معروف به فیلیپ زیبا و ژان دیوانه است. وی بسال ۱۵۰۰ م. در شهر گان تولد و بسال ۱۵۵۸ م. وفات یافت. در سال ۱۵۱۶ م. پادشاه اسپانیا و در سال ۱۵۱۹م. امپراطور آلمان شد. وسعت قلمرو سلطنت او که شامل اسپانیا مستعمرات آن، فلاندر، اتریش و آلمان میشد موجب گشت که وی همواره با پادشاهان فرانسه در حال خصومت بسر برد. جاه طلب و مدعی سلطنت مطلقهٔ عالمگیر و بهمین سبب با فرانسوای اول پادشاه فرانسه متجاوز از سی سال در حال جنگ بود. وقایع و حوادث مهم این جنگها بقرار زیر است: در سالهای ۱۵۲۲ م. و ۱۵۲۵م. در نبردهای ایتالیا فرانسویان را مغلوب ساخت و پادشاه فرانسه را به اسارت درآورده پیمان مادرید را در سال ۱۵۲۶ م. بر وی تحمیل کرد؛ پس از یک سلسله جنگهای دیگر در سال ۱۵۲۷م. رم را به تصرف درآورد؛ در سال ۱۵۲۹م. پیمان صلح کامبره میان طرفین بسته شد، مذاکرات مربوط به این پیمان را لویئز دوساووا از جانب فرانسوای اول و مارگریت دوتریش از جانب برادرزاده اش شارل کن انجام دادند و از اینرو قرارداد مزبور به «صلح بانوان»شهرت یافت؛ سپس کوشش بی حاصلی برای تصرف ایالت پرووانس نشان داد؛ درسال ۱۵۳۸م. پیمان متارکهٔ نیس انعقاد یافت و سرانجام در سال ۱۵۴۴م. شکست سرپزول در ایتالیا اتفاق افتاد. پس از وفات فرانسوای اول در سال ۱۵۵۵ م. شارل کن شهر مس را محاصره کرد و در سال ۱۵۵۶ م. پیمان متارکهٔ ووسل را امضا نمود. از جانب دیگر، این امپراطور در سال ۱۵۳۲ م. با ترکان عثمانی بجنگ پرداخت و در سال ۱۵۳۵ م. به تونس و در سال ۱۵۴۱ م. به الجزیره لشکر کشید و در آنجا با ناکامی روبرو شد. وی بموجب موافقت نامه اوگسبورگ در سال ۱۵۵۵م. آزادی مذهب را برای پیروان لوتر در آلمان برسمیت شناخت. در پایان عمر به خطای خود پی برد و در سال ۱۵۵۵م. از سلطنت استعفا کرد و در سال ۱۵۵۶م. در صومعهٔ یوست در اسپانیا عزلت گزید و همانجا چشم از جهان فروبست.