معنی شاتانی

[ ] (ص نسبی) منسوب به شاتان. رجوع به شاتان شود.(اِخ) حسن بن علی بن سعیدبن عبداللََّه شاتانی. ملقب به علم الدین، مردی ادیب و شاعر و فاضل بود. بنزد صلاح الدین یوسف بن ایوب آمد و صلاح الدین مقدم او را گرامی داشت. دانشمندان وی را مدایح بسیار گفته اند. در علم مبرز بود. در بغداد فقه شافعی را فراگرفت. از قاضی ابوبکر محمدبن عبدالباقی انصاری و ابومنصور عبدالرحمن بن محمد القزاز و ابوالقاسم اسماعیل بن محمد سمرقندی و دیگران سماع کرد. و گفته اند وی در آخر عمر از آن پس که بر وی حدیث قرائت کردند تغییر یافت. به سال ۵۱۳ متولد گردید و در ماه شعبان سال ۵۷۹ درگذشت. از ابن السجزی و ابن الجوالیقی ادب فراگرفت و به دمشق آمد و در آن شهر مجلس وعظی بسال ۵۳۱ برای او بر پا ساختند. (معجم البلدان). و رجوع به زرکلی ج ۲ ص ۴۰۳ شود.