معنی سنوسی

[ سَ ] (اِخ) (۱۲۰۲ -۱۲۷۶ هـ . ق.). محمدبن علی بن سنوس. مشهور به سنوسی الخطابی الحسنی الادریسی. مؤسس و پیشوای طریقهٔ سنوسیهٔ اول. او راست: الکواکب الدریة فی اوائل الکتب الاثریة. التحفه فی اوائل الکتب الشریفه. (اعلام زرکلی ج ۳ ص ۹۵۴).[ سَ ] (اِخ) (۸۳۲ -۸۹۵ هـ . ق.). محمدبن یوسف بن عمربن شعیب سنوسی حسنی. ملقب به ابوعبداللََّه. او را تصانیف بسیاری است. از جمله: ۱ -شرح صحیح بخاری. ۲ -شرح مقدمات جبر و مقابله ابن یاسمین. ۳ -شرح جمل خونجی در منطق. ۴ - تفسیر سورهٔ ص و مابعد آن. ۵ -عقیدهٔ اهل توحید که عقیدةالکبری نامند. ۶- ام البراهین که عقیدة الصغری نامند. ۷ -شرح الآجرومیه در نحو. ۸ -مسالهٔ در طب. ۹ -شرح لامیهٔ الجزائری در توحید. ۱۰ -الوسطی در توحید. ۱۱ -مقدمات در توحید. ۱۲ -شرح صغری الصغری در توحید. ۱۳ -نصرة الفقیر در وعظ. (از اعلام زرکلی ج ۳ ص ۱۰۰۷).