معنی سمن‌پیکر
7 بازدید
[ سَ مَ پَ / پِ کَ ] (ص مرکب) آنکه روی و رخسار وی بوی یاسمن دهد. (ناظم الاطباء). آنکه پیکرش در خوبی چون سمن باشد: سه بت روی با او بیکجا بدند سمن پیکر و سروبالا بدند.فردوسی. غلامی سمن پیکر و مشکبوی بخان پدر مهربان شد بدوی.فردوسی.
کلمات هم‌قافیه با «سمن‌پیکر»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «کر» برای سرودن شعر