معنی سغ

[ سَ ] (اِ) پوشش و سقف خانه و گنبد و امثال آن. پوشش خانه. (رشیدی) (برهان). || نوعی از عمارت طولانی و دراز و آن را به عربی ازج خوانند. (برهان). نوع عمارت است درازا و خمیده مانند طاق که به عربی ازج گویند. (رشیدی) (آنندراج). || شغ. سخ. (از حاشیهٔ برهان قاطع چ معین). شاخ گاو. (برهان): ببازی و خنده گرفتن نشست سغ گاو و دنبال گرگی بدست.فردوسی. || کام. (یادداشت مؤلف). اکنون در تهران و بروجرد و کرمانشاه و گلپایگان و اراک (سلطان آباد) به معنی قسمت درونی فک اعلا بکار رود. (از حاشیهٔ برهان قاطع چ معین).