معنی سعود

[ سُ ] (ع مص) همایون شدن. (دهار) (تاج المصادر بیهقی). || (اِخ) منزل بیست و چهارم از منازل قمر و آن سه ستاره است خورد و بر دنبال جدی. (آنندراج). ده کوکب است: سعد بلع. سعدالاخبیه. سعدالذابح. سعدالسعود. سعد ناشزه. سعدالملک. سعدالبهائم. سعدالهمام. سعدالبارع. سعد مسطر. و شش ستاره اخیر از منازل قمر نباشند. (یادداشت مؤلف).[ سُ ] (ع ص، اِ) جِ سعد. (منتهی الارب). فرخندگی. سعادت : مسعود تاجداری و هر روز بامداد بر تاج تو سعود کواکب نثار باد.مسعودسعد. و ایام نحوس به اوقات سعود بدل گردد. (سندبادنامه ص ۸۴). || ستارگان باسعادت مثل زهره و مشتری و قمر. (آنندراج): با علو سپهر بادت امر با سعود زمانه بادت راز.مسعودسعد. هفت رخشان مه آبان بهم آیند چه باک که سعود از مه آبان بخراسان یابم.خاقانی.