معنی سعادتبخش
8 بازدید
[ سَ دَ بَ ] (نف مرکب) بخشندهٔ سعادت. که خوشبختی دهد. سعادت دهنده : گرچه هر کوکب سعادت بخش بر گذر دیده ام ز طالع خویش.خاقانی. آن سعادت بخش حضرت بخش نارد کرد از آنک دیو را فردوس مأوی برنتابد بیش از این. خاقانی.
کلمات همقافیه با «سعادتبخش»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «خش» برای سرودن شعر