معنی سرکهفشان
[ سِ کَ / کِ فَ / فِ ] (نف مرکب) سخت در عتاب کردن. (رشیدی). کنایه از سخت بیدماغ. (آنندراج). || بدگوی طعنه زن. (آنندراج). بدگوی و طاعن. (رشیدی): یوسف من گرگ مست باده بکف صبح فام وز دو لب باده رنگ سرکه فشان از عتاب. خاقانی. گهگهی آن شکرنشان سرکه فشان ز لب شدی گرم جگر شدم ز لب سرکه فشان من کجا. خاقانی.
کلمات همقافیه با «سرکهفشان»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ان» برای سرودن شعر