معنی سرچاهان

[ سَ ] (اِخ) بلوک سرچاهان از سردسیرات فارس میانهٔ مشرق و شمال شیراز است، درازی آن از حسن آباد تا گلخنگان شش فرسنگ، پهنای آن از چنارناز تا حسامی چهار فرسنگ. محدود است از جانب مشرق و شمال به بلوک بوانات و از سمت مغرب به بلوک کمین و قونقری و از طرف جنوب به بلوک آباده طشک. هوای این بلوک در تابستان در کمال اعتدال. انواع درختان سردسیری را بخوبی بپروراند. محصولش گندم و جو و خشخاش و پنبه و کنجد و نخود، آبش از رودخانهٔ حسامی و چشمه است. قصبهٔ این بلوک را گلخنگان گویند. و اکنون از آبادی آن کاسته چهل پنجاه درب خانه بیش ندارد و آبادی را به قریه زیارت انداخته اند که نزدیک به دویست درب خانه دارد و این بلوک را یازده قریهٔ آباد است. (فارسنامهٔ ناصری گفتار دوم ص ۲۱۹).[ سَ ] (اِخ) قریه ای است پنج فرسنگ و نیمی میانهٔ جنوب و مشرق طارم. (فارسنامهٔ ناصری ص ۲۱۹). در پنج فرسنگی سلطانیه و در دامنهٔ جبال طارم. (تاریخ مغول تألیف اقبال صص ۳۹ -۴۰).[ سَ ] (اِخ) رودخانه ای است آبش شیرین و گوارا از چشمهٔ پاکت قونقری برخاسته دهات بلوک سرچاهان را آب داده در صحرای کویر فرومی رود. (از فارسنامهٔ ناصری).