معنی سرفرازی

[ سَ فَ ] (حامص مرکب) فخر. افتخار. مفاخرت. مباهات : پس از چه رسد سرفرازی مرا چو کوشش ترا گوی بازی مرا.اسدی. فخر ملکان شیرزاد شاهی کو را رسد از فخر سرفرازی.مسعودسعد. و آنکه او پارسی است روزی دان سرفرازی و نیک روزی دان.سنایی. نسازد عاشقی با سرفرازی که بازی برنتابد عشق بازی.نظامی. من آرم در پلنگان سرفرازی غزالان از من آموزند بازی.نظامی. تو خود دانی که وقت سرفرازی زناشویی به است از عشقبازی.نظامی. زمانه افسر رندی نداد جز به کسی که سرفرازی عالم در این کله دانست. حافظ. || بلندمرتبه بودن. رفعت : سپهر برین را همه سرفرازی شد از همت قدر دهقان نمازی.سوزنی.