معنی سبعهٔ الوان
6 بازدید
[ سَ عَ / عِ یِ اَلْ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) هفت رنگ مشهوره و آن سیاه و سپید و سرخ و سبز و زرد و کبود و گل گز که در این زمانه عباسی گویند. (غیاث) (آنندراج). || طعامهای هفت رنگ و آن از سنتهای فرعون است. (غیاث) (آنندراج): چند از نعیم سبعهٔ الوان چو کافران کار جحیم سبعه ز امعاء برآورم. خاقانی. || کنایه از هفت آسمان. || کنایه از هفت طبقهٔ زمین است. (آنندراج). رجوع به سبع الوان شود.
کلمات هم‌قافیه با «سبعهٔ الوان»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ان» برای سرودن شعر