معنی سایه‌فکن

معنی سایه‌فکن

5 بازدید
[ یَ / یِ فَ / فِ کَ ] (نف مرکب) سایه انداز. سایه دهنده. سایه گستر: پراکنده گشت آن بزرگ انجمن همه شاد از آن سرو سایه فکن.فردوسی. توانم مگر پایگه ساختن بر شاخ آن سرو سایه فکن.فردوسی. سایهٔ خویش هم نهان خواهم چون شود سرو دوست سایه فکن.خاقانی. کم مباش از درخت سایه فکن هر که سنگت زند ثمر بخشش.ابن یمین. رجوع به سایه افکندن و سایه فکندن شود.

کلمات هم‌قافیه با «سایه‌فکن»

مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «کن» برای سرودن شعر

راهنمای اختصارات لغت‌نامه دهخدا

نشانه‌های اختصاری و معانی آن‌ها

اِ = اسم

اِخ = اسم خاص

اِ صوت = اسم صوت

اِ فعل = اسم فعل

اِ مرکب = اسم مرکب

اِ مص = اسم مصدر

ص = صفت

ص نسبی = صفت نسبی

ن تف = نعت تفضیلی

نف = نعت فاعلی

ن ل = نسخه بدل

ن م = نعت مفعولی

ع = عربی

ظ = ظاهراً

ج = جلد

ج، = جمع

جِ = جمعِ…

جج، = جمع‌الجمع

ججِ = جمع‌الجمعِ…

ص = صفحه

صص = صفحات

مص = مصدر

مص مرکب = مصدر مرکب

ح = حاشیه

حامص = حاصل مصدر

چ = چاپ

|| = نشانه معنی بعدی مدخل

__ = نشانه ترکیب یا زیرمدخل

ق = قید

ق.م. = قبل از میلاد

م. = میلادی

(ص) = صلّی‌الله علیه و آله و سلم

(ع) = علیه‌السلام

(س) = سلام‌الله علیه

فان = فرهنگ اسدی نخجوانی

حفان = حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی

حبط = حبیب‌السیر چاپ طهران

خارج می‌شوید؟

برای خروج از سایت اطمینان دارید؟

برای دسترسی باید وارد شوید