معنی ساق منجه
6 بازدید
[ قِ مَ جِ ] (هندی، ترکیب اضافی، اِ مرکب) منجه چارپای که در هندوستان بر آن دراز کشند و آن را پلنگ نیز گویند. و این هر دو لفظ هندی الاصل اند زیرا که در ایران و توران نبود و بعضی گویند که در حالا بعض جاها رواج یافته. و لفظ منجه هندی پنجابی است، و ساق منجه عبارت است از دو چوب کلان از چهار چوب آن. (آنندراج از بهار عجم): شود به هند چو خراط چرخ بر سرکار ز چوب خشک تنم ساق منجه میخواهد. ملاطغرا (از آنندراج) (بهار عجم). رجوع به ساق شود.
کلمات هم‌قافیه با «ساق منجه»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «جه» برای سرودن شعر