معنی ساری‌سوباسار

(اِخ) نام یکی از دهستانهای چهارگانه بخش پلدشت، واقع بین مرز شوروی (سابق) و ترکیه است که از جنوب به دهستانهای قلعه دره سی و قره قویون ارس کنار و از شمال و خاور به خاک شوروی و از باختر به خاک ترکیه محدود است. هوای این دهستان معتدل و مالاریائی است، اکثر قراء آن در زمستان مورد استفادهٔ قشلاقی ایل جلالی قرار میگیرد که از چشمه آب کوهستانی مشروب و تعداد کمی از رودخانهٔ ساری سو و زنگمار استفاده می نمایند. در تابستان اهالی این دهستان به کوههای دهستانهای آوجیق و چالدران به ییلاق جهت نگهداری گوسفندان عزیمت میکنند چون رودخانهٔ ساری سو از قسمت جنوبی دهستان میگذرد بنام ساری سوباسار نامیده شده است. این دهستان ۷۸۰۳ تن سکنه دارد و از ۴۴ قریه تشکیل شده که مهمترین آنها عبارت است از: ایوند، قره تپه (مرکز دهستان) اورنر، حاسین، اوزن دیزه، خوک، بابر، قزل داغ، یولاگلدی. محصول عمدهٔ دهستان غلات و پنبه است. راههای عمدهٔ آن، راه شوسهٔ پلدشت به ماکو، و ماکو به شوط می باشد. دو رودخانهٔ زنگمار و ساری سو از این دهستان میگذرد: رودخانهٔ زنگمار از قسمت باختری به خاور در جریان است و رودخانهٔ ساری سو در قسمت باختری داخل این دهستان میشود و بمصرف آبیاری در داخل آن میرسد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۴).