معنی سادات مرعشی

[ تِ مَ عَ ] (اِخ) خاندانی است که از قرن هشتم تا دهم در مازندران حکومت کردند و فرمانروائی آنان با قیام قوام الدین علیه کیا افراسیاب بن چلاوی بسال ۷۶۰ هـ . ق. آغاز و با عزل میر مرادبن میرزاخان که به دست امرای صفوی در اواخر قرن دهم واقع شد ختم گردید. حکام این خاندان عبارت اند از: قوام الدین بن عبداللََّه بن صادق معروف به میرزا بزرگ (۷۶۰ -۷۶۳ هـ . ق.) کمال الدین بن قوام (۷۶۳ -۷۹۵) (که بدست تیمور در قلعهٔ ماهانه سر نزدیک آمل محصور و اسیر و به کاشمر فرستاده شد و در آنجا به سال ۸۰۱ وفات یافته)، علی بن کمال الدین (۸۲۱ -۸۱۲ و۸۱۳ -۸۲۰)، مرتضی بن کمال الدین (۸۳۷ -۸۵۶)، مرتضی بن علی بن کمال الدین (۸۲۱ -۸۳۸)، محمدبن مرتضی (۸۳۷ -۸۵۶) عبدالکریم بن محمد (۸۵۶ -۸۶۵)، عبداللََّه بن عبدالکریم (۸۶۵ -۸۷۲) کمال الدین بن محمد (که حکومت را از عبداللََّه بن عبدالکریم گرفت ولی نتوانست خویشتن را در ساری مستقر سازد) زین العابدین کمال الدین محمد [ ۸۷۲ - ۸۹۷ ]، غیاث الدین بن محمد جلال الدین عبدالوهاب بن غیاث الدین بن کمال الدین بن قوام الدین (فرمان حکومت مازندران را از حسن بیک گرفت ولی معلوم نیست که هرگز در ساری بنام حاکم مازندران مستقر شده باشد). شمس الدین بن کمال الدین محمد (۸۹۷ - ۹۰۵)، کمال الدین بن شمس الدین (در ۹۰۴ جانشین پدر شد)، عبدالکریم بن عبداللََّه بن عبدالکریم (۹۱۷ -۹۳۲)، میرشاهی بن عبدالکریم (۹۳۲ -۹۳۹)، میر عبداللََّه خان بن میر سلطان محمودبن عبدالکریم معروف به خان کوچک (۹۳۹ -۹۶۸)، میرسلطان مرادبن شاهی (۹۶۹ -۹۷۲)، میرعبدالکریم بن عبداللََّه خان (متوفی ۹۷۲)، میر عزیزخان بن میرعبداللََّه، سلطان محمودبن سلطان مراد، معروف به میرزاخان، محمدبن سلطان مراد، میرعلی خان بن سلطان محمودبن عبدالکریم، میرمرادبن سلطان محمودبن عبدالکریم، میرمرادبن سلطان محمود (میرزاخان) که در ۹۶۰ حاکم مازندران بود. رجوع به ترجمهٔ مازندران و استرآباد رابینو ص ۱۸۹ و ۱۹۰ شود.