معنی سادات محله

[ مَ حَ لْ لِ ] (اِخ) دهی است از دهستان لاویج بخش نور شهرستان آمل واقع در ۲۴ هزارگزی جنوب سولده. کوهستانی و جنگلی و هوای آن معتدل و مرطوب است. آب آن از چشمه سار و محصول آن غلات و لبنیات است، ۸۰ تن سکنه دارد که مردان آن به زراعت و گله داری و زنان آن به شال بافی و جوراب بافی اشتغال دارند. راه مالرو دارد. سکنهٔ آن در تابستان به ییلاق میروند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۳).[ مَ حَ لْ لِ ] (اِخ) دهی است از دهستان ساسی کلام بخش مرکزی شهرستان بابل، واقع در هزارگزی جنوب باختری بابل و در ۵/۱ هزارگزی جنوب راه شوسهٔ بابل به آمل. زمین آن دشت، و هوای آن معتدل و مرطوب و مالاریائی است. آب آن از چاه آرتزین، و محصول آن، غلات، برنج، صیفی، پنبه، حبوبات، و مختصری نیشکر است. ۳۰۰ تن سکنه دارد. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۳).[ مَ حَ لْ لِ ] (اِخ) دهی است از دهستان رودبست بخش بابلسر شهرستان بابل، واقع در ۳ هزارگزی جنوب باختری بابلسر. زمین آن دشت و هوای آن معتدل و مرطوب و مالاریائی است. آب آن از رودخانه کاری و چاه و محصول آن، صیفی، باقلا، غلات، پنبه و کنجد است، ۲۹۵ تن سکنه دارد که به زراعت اشتغال دارند. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۳). نام دیگر این آبادی در «مازندران رابینو» سیاه ورز آمده است.[ مَ حَلْ لِ ] (اِخ) دهی است از دهستان درکاسعیده بخش چهاردانگهٔ شهرستان ساری، واقع در ۳۰ هزارگزی شمال باختری کیاسر و در ۶ هزارگزی شمال راه عمومی کیاسر به ساری. زمین آن کوهستانی و جنگلی، و هوای آن معتدل و مرطوب و مالاریائی است. آب از چشمه سار. و محصول آن برنج، غلات، ارزن، و لبنیات است. ۹۲۵ تن سکنه دارد که مردان آن به زراعت و زنان آن به شال بافی و کرباس بافی اشتغال دارند. راه مالرو دارد. در کنار رودخانهٔ زارمرود برنج میکارند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۳).[ مَ حَ لْ لِ ] (اِخ) دهی است از دهستان حومهٔ بخش رامسر شهرستان شهسوار، واقع در ۵ هزارگزی خاور رامسر و در یک هزارگزی جنوب راه شوسهٔ رامسر به شهسوار. زمین آن دشت و هوای آن معتدل و مرطوب و مالاریائی است. آب آن از نهر چیر سر و چاه، و محصول آن: چای، برنج، مرکبات، و مختصری ابریشم است، ۱۵۰۰۰ تن سکنه دارد که به زراعت اشتغال دارند. راه فرعی به راه شوسه و نیز دبستان و در حدود ۳۰ دکان و دو ماشین کوچک برنج کوبی و ۱۰ ماشین دستی مالش چای دارد. یک چشمهٔ آب گوگرد بقرب آن واقع است. اراضی آن شوره زار است و فقط یک چاه بزرگ وسط آبادی آب شیرین دارد که آب آن به مصرف آشامیدن میرسد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۳).[ مَ حَ لْ لِ ] (اِخ) دهی است جزء دهستان رودبنهٔ بخش مرکزی شهرستان لاهیجان، واقع در ۲۰ هزارگزی شمال خاوری لاهیجان در کنار رودخانهٔ لنگرود. زمین آن جلگه ای، و هوای آن معتدل و مرطوب و مالاریائی است. آب آن از حشمت رود از شعب سفیدرود، و محصول آن برنج، ابریشم، کنف، غلات و صیفی است. ۴۴۰ تن سکنه دارد. که به زراعت و پارچه بافی اشتغال دارند. راه مالرو دارد و از طریق لنگرود با قایق میتوان بدان رفت. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۲).[ مَ حَ لْ لِ ] (اِخ) دهی است جزء دهستان حومهٔ بخش مرکزی شهرستان لاهیجان، واقع در ۳ هزارگزی جنوب باختر لاهیجان. زمین آن جلگه ای، و هوای آن معتدل، و مرطوب و مالاریائی است. آب آن از استخر، و محصول عمدهٔ آن صیفی است. ۱۹۱ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۲).